Posts tagged “ემოცია

ტკივილი, რომელსაც რობოტები ვერასდროს იგრძნობენ

სულის შემძვრელი, გულ-მუცელის გამყინავი ტკივილი.

ტკივილი, რომელიც თავიდან ფეხებამდე ტალღებად გივლის და ყოველ უჯრედს ნემსებად ერჭობა.

ტკივილი, რომელიც თავს არ განებებს.

ტკივლი, რომელმაც პარაზიტივით დაიბუდა სხეულში და შენი ნაწილი გახდა.

ტკივილი

ბევრი

ბევრი

ბევრი

ბევრი

ბევრი

ბევრი

ბევრი

ბევრი

ტკივილი

გიხუთავს ყოველდღე სულს.

ყოველ წუთს,

ყოველ წამს,

ყოველთვის, როცა ფიქრობ.

ყოველთვის, როცა ცდილობ, იყო ადამიანი და არა რობოტი.

Will the pain ever end?

I wanna be numb and not feel anything…

And still, I don’t want to feel nothing at all…

Nothing’s ever enough…

No one’s there to help…

So, just go on piercing through my soul,

go on making me bleed,

go on driving me insane,

go on tearing my heart out and eating the pieces,

continue the torture until there’s nothing left…

At least one of us can be happy.

Lucky Pain…

Never wanted to be an easy victim…

Never wanted to feel like nothing…

Never wanted to hate the sunshine…

Never wanted to feel pain…

Guess dreams don’t come true

Lock me up on the island of dreams and never let me out…

Advertisements

Wordless Lament


მზიან განზომილებაში გავფრინდეთ

მოგისმენია ისეთი თბილი სიმღერა, სივრცეში რო გატივტივებს და დღეს გიხალისებს?

ეს ასეთი სიმღერაა.

სიმღერა რომ დღე იყოს, ეს სიმღერა მზიანი დღე იქნებოდა.

ჩემმა დამ აღმომაჩენინა ჩემს კოლექციაში და ძალიან შემიყვარდა.

ფონს უნდა მოუსმინო, დახუჭო თვალები და გაფრინდე…

Sun Summer Sun
I won’t be long…
Everything’s in a permanent
State of flux
Enjoy yourself
To the full.
We are obsessed
With transitory pictures
Out of sight
Out of mind.
Mind the wind, my love
The path to
salvation is tough


13 პორტალი უსასრულობისკენ

კიდევ ერთი ნაცრისფერი, უხალისო და უმზეო დღე…

მუსიკით გაფერადებული სამყარო და უსაზღვრო ემოცია…

13 პორტალი უსასრულობისკენ…


1. Draconian – Seasons Apart

2. My Dying Bride – For My Fallen Angel

3. Draconian – Heaven Laid in Tears

4. Sopor Aeternus – Hearse Shaped Basins of darkest Matter (Instrumental)

5. Atomtrakt – Industrien Des Todes

6. Slipknot – Vermillion

7. Nightwish – Sleeping Sun (სიმღერის ეს ვერსია უფრო მომწონს, კლიპს რა მნიშვნელობა აქვს)

8.  Delain – Frozen

9.  Epica – Solitary Ground

10. Cradle of Filth – Nymphetamine (Overdose)

11. HIM – Killing Loneliness

12. Diary of Dreams – Allocution

13. გუდა გუდა

წვიმად გადავიქეცი…




 


Mind.In.A.Box

მუსიკა ჩემთვის ძალიან ბევრს ნიშნავს და ამიტომ ცოტა საყვარელ ჯგუფებზეც გადავწყვიტე წერა…

აქედან პირველი ავსტრიული ჯგუფი Mind.In.A.Box-ია, რომელსაც დღეს ვუსმენდი და მის შესახებ დაწერის სურვილი გამიჩნდა.
ჯგუფის მუსიკა futurepop-ელექტრო ჟანრისაა. Mind.In.A.Box-ის მუსიკა საკმაოდ საინტერესოა და ატმოსფერულ შეგრძნებას მანიჭებს.
საინტერესოა ის ფაქტი, რომ Mind.In.A.Box-ის თითოეული ალბომი რაღაც ისტორიას ყვება, რომელიც სამეცნიერო ფანტასტიკის, ფენტეზის და დეტექტივის ელემენტებს აერთიანებს. მუსიკის თემებში დიდი ადგილი უკავია დაბნეულობას, შიშსა და მარტოობას.
დღეისათვის ჯგუფის 4 ალბომია გამოსული:
Lost Alone (2004)
Dreamweb (2005)
Crossroads (2007)
R.E.T.R.O. (2010)

საინტერესოა ასევე ჯგუფის საიტი, რომლის ერთ-ერთ გვერდზე შემდეგ წარწერას ვაწყდებით:
სამყაროში, სადაც ყველას გონებას ყუთში დაუდია ბინა, თითოეულმა თავად უნდა მიიღოს გადაწყვეტილება.
Mind.In.A.Box-ის სამყაროში გონება გამომწყვდეულია და ამას ვერ ხვდება. ეს მეტაფორა ყველაფერ იმის გამომხატველია, რაც ჩვენს გონებას ხელს უშლის, რომ ნამდვილად თავისუფალი იყოს, ყოველდღიური წვრილმანებიდან დაწყებული მარტოობის ზოგადი შეგრძნებით დამთავრებული.
Mind.In.A.Box-ის სიმღერები ამ სამყაროში დატყვევებული გონებისა და თითოეული ადამიანის მარტოობიდან გამომდინარე ისტორიებია.

 

 


Factory of Emotions

გარშემო სიბნელეა… სიცარიელე… ყველაფერი და თან არაფერი…

მინდა ჩავიძირო ლურჯ ზღვაში და თავზე ლურჯი მზე დამნათოდეს…


ცივა… მთვარესავით ცივა….

სინათლის ვიწრო ზოლიც კი არსაიდან მოდის… არც ლურჯი ზღვიდან…


დავბრმავდი და ვეღარც ამ ზღვას ვხედავ… თითქოს ხელახლა დავიბადე და ახლა ვეჩვევი ახალ გარემოს…

არ მესმის… ვერ შევიგრძნობ… ვიცი, რომ ძალიან ცხელა და ამ დროს როგორ მცივა…

როგორ… როგორ…
ნისლი… თვალუწვდენელი ბურუსი…

ლაჟვარდისფერი გაურკვევლობა, მეწამული სიბნელე…
აზრებს თავის ნებაზე დენის საშუალებას ვაძლევ…

რატომ არაა სინათლე შავი? რატომ ჰქვია თეთრი სინათლეს და შავი სიბნელეს? იქნებ პირიქითაა?

 


კვლავ სიცივე, რომელიც სხეულსაც და სულსაც შეგრძნების უნარს აკარგვინებს და უსასრულობაში მიაქანებს…

 


ყველაფერი არაფერია და ამავე დროს ყველაფერი… ამ ყველაფრით სავსეა ყველაფერი, ანუ ესენი ერთი და იგივეა… ყველაფერი ყველაფერია და თან არაფერი…


შოკოლადივით ტკბილია ასეთი მომენტები… და ცხოვრებასავით მწარეც, რადგან ამ დროს საკუთარ არარაობას სრულად შეიგრძნობ…

და მაინც, იხტიბარს არ იტეხ და შენს ადგილს ეძებ ამ გაუგებრობაში…


კარტის დასტა… უდარდელი გულები, ცარიელი აგურები, გაუგებარი ჯვრები და მისტიური ყვავები არხეინად დანავარდობენ ხელიდან ხელში.. მათაც კი შეუძლიათ ემოციის გამოწვევა…

ემოციის, რომლითაც ასეთი ღარიბები ვართ…

ემოციის, რომლის მისაღებადაც ამდენს ვწვალობთ…

მუსიკაც ხომ ემოციის სიმულატორია…

თანაც ლამაზი, ბოროტი, სევდიანი, მხიარული, გულგატეხილი და იმედიანი – მენიუ მრავალფეროვანია, ოღონდ ისურვე და ემოციის ფაბრიკა შენთვის ამუშავდება…


არადა ამაზე რამდენად მეტია მუსიკა… სხვისი ემოციის გამოძახილია… ამოხეთქილი გრძნობები, რომელსაც იმისთვის ვიყენებთ, რომ თავადაც ვიგრძნოთ რამე… ისე ხომ კაცობრიობის მცირე ნაწილს აქვს გრძნობები…

ან იქნებ დიდ ნაწილსაც, მაგრამ დროთა განმავლობაში კარგავენ… ან კიდევ მხოლოდ დროის მცირე მონაკვეთებში…

არადა ემოცია იმდენად თავბრუდამხვევი და წარმტაცი რამაა, რომ ნარკოტიკივით სულ მეტი და მეტი გინდა…

ემოციის ფაბრიკა მუშაობას განაგრძობს...


Alohomora!

გამარჯობა ნოლებისა და ერთების კომბინაციავ, ბლოგი რომ გქვია,

შენს ცხოვრებაში დამდგარა ოდესმე დრო, როცა მიმხვდარხარ, რომ ასე გაგრძელება აღარ შეიძლება, მოგბეზრებია გარშემომყოფნი? გინატრია, სრულიად ახალ ადგილას მოხვედრილიყავი უცხო ხალხში და ყველაფერი ხელახლა დაგეწყო?
ასეთი ეტაპი მაქვს ახლა და არ ვიცი საით წავიდე, ვის მივადგე…

უამრავი აზრი მომდის თავში და საით წავიღო აღარ ვიცი… რატომაც არ დავწერო? მერე რა, რომ არც მაღალფარდოვანი სიტყვების შერჩევა მეხერხება და არც განსაკუთრებული კრეატიულობით გამოვირჩევი?

ეს აზრების გამოთქმას მოწყურებული ადამიანის ბლოგია…

სახელს რაც შეეხება, ლურჯი ჩემი საყვარელი ფერია, kittie კი დიდი ხნის წინ მეგობარმა შემარქვა…

ლუმოს!

P.S.  ეს ჯადოქარის ბლოგიცაა და მხოლოდ ჯადოსნური ჯოხის შუქზე ჩანს, ამიტომ უმისოდ აქ შემოსვლას არც აქვს აზრი…